Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Εκκλησίες και μοναστήρια της Παναγίας στη Βόρειο Ήπειρο (φωτογραφίες)


Κοίμηση της Θεοτόκου στο Ζερβάτι Α. Δρόπολης
Η πρώτη φάση (το τμήμα που καλύπτετε με κεραμίδια) είναι της Βυζαντινής περιόδου ενώ υπάρχουν και μεταγενέστερες οικοδομικές φάσεις. Οι αγιογραφίες είναι του 17ου αιώνα  















Εκκλησία Κοίμησης της Θεοτόκου στη Βραχογοραντζή Αργυροκάστρου
Γνωστή για τις περίφημες αγιογραφίες και φορητές εικόνες του Ονούφριου   


















 
Κοίμηση Θεοτόκου Πολύτσανης Πωγωνίου

 

















Ιερά Μονή Κοιμ. Θεοτόκου Ραβενίων. Γοραντζή, Κ. Δρόπολη
Η τεχνοτροπία του τρούλου είναι μοναδική στην περιοχή.     

















Εκκλησία της Παναγίας στη Δερβιτσάνη, Κ. Δρόπολη

Ενοριακός ναός


















Εκκλησία Κοίμηση της Θεοτόκου στη Δίβρη Αγίων Σαράντα
Ενοριακός ναός

















Εκκλησία Αγίων Τεσσαράκοντα και Κοίμησης Θεοτόκου στο Αλύκο Αγίων Σαράντα




















Εκκλησία Κοίμηση της Θεοτόκου στη Λεούσα Πρεμετής









































Ιερά Μονή Κοιμ. Θεοτόκου Κακομιάς. Νίβιτσα Αγίων Σαράντα




















Ιερά Μονή Κοιμ. Θεοτόκου Κάμενας, λίγο έξω απο το Δέλβινο
















Ιερα Μονή Παναγίας του Κώσταρι (σπήλαιο), Μεσοπόταμο

 
Ένα από τα προσκυνήματα που οι πιστοί της περιοχής Αγίων Σαράντα Δελβίνου και Χειμάρρας ευλαβούνται ιδιαίτερα










 Βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας στην Κοσίνα Πρεμετής





















Ιερά Μονή Κοιμ. Θεοτόκου Σερονιάς Αγίων Σαράντα
Κάποτε εδώ, γινόταν ίσως το μεγαλύτερο πανηγύρι του 15 Αυγούστου, σε όλη τη Βόρειο Ήπειρο. Τα πελώριο δένδρα σε μία αρκετα μεγάλη έκταση, κόπηκαν την περίοδο του κομουνισμό ενώ από το μοναστήρι απέμεινε μόνο ο ναός   











Βυζαντινή εκκλησία Κοιμ. Θεοτόκου στην Α. Επισκοπή Αργυροκάστρου












Το σύνθρονο του ιερού δεν μαρτυρά μόνο την αρχαιότητα του αλλά και ότι μπορεί να ήταν μητροπολιτικός ναός   




















Υπάρχουν και άλλες αξιόλογες εκκλησίες και μοναστήρια της Παναγίας που γιορτάζουν το Δεκαπενταύγουστο αλλά δεν βρήκαμε φωτογραφίες. Μία από αυτές είναι του μοναστηριού του Διβροβούνι που έχει εξαιρετικές αγιογραφίες.  
   

12 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολυ ωραιο αρθρο.

Ανώνυμος είπε...

Βρε πικραμενα δεν έχετε βάλει την παλαιότερα εκκλησία και προστατευόμενο μνημείο απο την unesco την Κοίμηση της Θεοτόκου στη Μαλτσιανη απο της ποιο παλιές εκκλησίες στη βόρειο Ηπειρο
......................

ΒΕΛΙΑΧΟΒΟ Β.ΗΠΕΙΡΟΣ είπε...

Στο ΒΕΛΙΑΧΟΒΟ έχουμε τον Ιερό Ναό της Κοιμήσεις της Θεοτόκου.

Βορειοηπειρώτης είπε...

Χρόνια πολλά σε όλους!
Βελιάχοβο, έχεις δίκιο και υπάρχουν και πολλές άλλες εκκλησίες. Συγχαρητήρια για τη σελίδα σας που είναι αρκετά προβεβλημένη και έτσι προβάλετε και το χωρίο σας.
10.17, η εκκλησία της Παναγίας στη Μάλτσανη μαζί με τον Άγιο Γεώργιο της Λεσινίτσας και τον Άγιο Γεώργιο στο σπήλαιο της Δίβρης είναι οι τρεις πιο αρχαίοι ναοί των Ριζών. Της Μαλτσανης όμως είναι πιο σπουδαία για την βυζαντινή τεχνοτροπία και τις αγιογραφίες που έχει. Για να είμαι ειλικρινής δεν γνώριζα ότι είναι αφιερωμένη στην Παναγία και για αυτό, μεταξύ των άλλων ευθύνεστε και εσείς οι Μαλτσανίτες που δεν την προβάλατε όσο θα έπρεπε. Προς ενημέρωση έχω την εντύπωση πως δεν είναι προστατευμένη από την Unesco αλλά είναι χαρακτηρισμένο μνημείο και «προστατεύεται» από το αλβανικό κράτος. Σταμάτα να συνομοσιολογείς και κοίτα να είσαι ωφέλιμος όσο μπορείς. Εμείς αυτό προσπαθούμε να κάνουμε προβάλλοντας την πατρίδα μας και τον πολιτισμό της.
Και πάλι χρόνια πολλά

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΘΕ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ THΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΒΡΕΞΕΙ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΠΟΥ ΣΥΝΝΕΦΑ ΣΚΕΠΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΟΥΡΑΝΟ.

Λυβενιοτης είπε...

ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΝΩΣΤΕΣ ΠΑΝΤΩΣ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΡΘΡΟ

XABH BLOG είπε...

http://xabh.blogspot.gr/2012/08/blog-post_2398.html

Ανώνυμος είπε...

ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΕΙΜΑΣΤΕ!!!!.............

Γιατί να οργανώσεις ένα πανηγύρι στην εντέλεια θέλει πολύ κόπο και προετοιμασία γνώση και τρέξιμο ενός χρόνου!!


Τα πανηγύρια στο τόπο μας ,είναι ένα από το σπουδαίο κομμάτι της ελληνικής παράδοσης είναι η κορυφαία στιγμή της κοινοτικής ζωής των ντόπιων κατοίκων και ξενιτεμένων, των χωριών ,που συμπυκνώνουν ως κοινωνικό γεγονός τόση ζωή και τόσο πολιτισμό όσο καμία άλλη εκδήλωση. Έτσι η εμπειρία ενός πανηγυριού γίνεται η γνωριμία ενός κόσμου ολάκερου, όπου μπορεί κανείς να βρει το δρόμο για να μπει στην καρδιά των πραγμάτων κάθε περιοχής αποκαλύπτοντας την ψυχή του κάθε τόπου.
Λιγοστά πράματα δίνουνε τροφή στην καρδιά μας, κι οι άνθρωποι, η καλλιτέχνες που δεν δίνουν τροφή στην καρδιά μας δεν λογαριάζονται για τέτοιοι. Κι εγώ μεγάλος λάτρης τους είμαι , κατάλαβα και είσπραξα απογοήτευση , κακή ποιότητα διοργάνωσης από την τοπική αυτοδιοίκηση, πως δεν είναι σωστό η σπουδή ,η το ταλέντο, η ικανότητα των ανθρώπων που εμπλέκονται στην διοργάνωση τους ,να μην ξεπερνά την καθημερινότητα…ξεραίνει την καρδιά μας, παρά εμείς οι άνθρωποι του πνεύματος πρέπει να δίνουμε πνοή και γλυκύτατη γεύση στην εκδήλωση η το πανηγύρι ”.
Τα πανηγύρια στα πατρώα εδάφη μας από άποψη διοργάνωσης μοιράζονται συγκρίνονται με χοροεσπερίδες επί Χοτζια. ,σε ένα και μοναδικό σκοπό, να μετατρέπονται σε εμπορικό κέντρο και σε πασαρέλα των επισήμων του ΚΕΑΔ Ομόνοιας, και ΜΕΓΚΑ .
Η γενικότερη γεωγραφία κάθε περιοχής, η τοποθεσία, ο χώρος οργάνωσης του πανηγυριού καθώς και η διαδικασία μετάβασης προς αυτό, οι αρχιτεκτονικοί τύποι των εκκλησιών και των μοναστηριών, η προετοιμασία των τοπικών φαγητών, η μουσική, τα όργανα και οι οργανοπαίκτες, οι τοπικοί χοροί και τα τραγούδια, καθώς και οι αντίστοιχοι κώδικες και συμβολισμοί στη διάρκεια του πανηγυριού – δηλαδή η τελετουργία στο σύνολό της.
Λόγου της διακοπής από το 1967- 1991, ο ξανά γιόρτασμα τους στις παραδοσιακές ρίζες, όχι δεν έγινε ποτέ και από κανέναν, αλλά και ο τρόπος στις ελάχιστες ανταμώσεις η γλέντια χωριών , κοινοτήτων, οι φίλων απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, εκκλησιαστικό σκοπό , το λειτουργικό και γνωριμίας των εθίμων από τα παιδιά μας!! Ο κόσμος μας τα λατρεύει και τα επιθυμεί αλλά σε άλλο και πραγματικό στιλ….πριν γυρίσει τους πλάτες και γίνουν παρελθόν………

ΔΗΜΟΣ ΚΟΛΛΙΑΣ

Ανώνυμος είπε...

Στην Επισκοπή είναι Γενέθλιο της Παναγίας και να το προσέξετε διότι σας παρασέρνουν οι πανηγυριτζήδες του καλοκαιριού...

Ανώνυμος είπε...

Στην Πολίτσιανη είναι Ταξιάρχες και όχι της Παναγίας. Τουλάχιστον η απεικονιζόμενη στη φωτό. Έχει και Κοίμηση αλλά δεν είναι αυτή.

Ανώνυμος είπε...

Επιτρέψτε μου νασ προσθέσω στο αφιέρωμα σας δύο ακόμα Μονές αφοιερωμένες στην χάρη της Παναγίας μας.
α) Ι.Μ. Παναγίας- Σταυριδιώτισσας στους Δρυμάδες Χιμάρας. Αν και το καθολικό της μονής είναι αφιερωμένο και εορτάζει κανονικά της Ζωοδόχου Πηγής, εντούτοις κατ' έθιμο έχει επικρατήσει να γίνεται πανηγυρικός εσπερινός και πανηγυρική θεία Λειτουργία στις 15 Αυγούστου. Είναι η μοναδική ίσως Μονή στην Β. Ηπειρο (μακάρι να κάνω λάθος) όπου ο Θεός ευδόκησε να υπάρχει και μοναχός, ο πατήρ Ξενοφών από τους Δρυμάδες.
β) Η Ι. Μονή κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ζβερνέτσι της Άρτας.
Αντ. Νέτσος.

Ανώνυμος είπε...

Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έχουμε στην ΑΡΧΑΙΑ ΦΟΙΝΙΚΗ όπου γίνεται και το ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ !

Δημοσίευση σχολίου